RedTR

RedTR'ye hoş geldiniz.

Aramıza katılmanız için 10 saniyenizi ayırarak kolayca ücretsiz üye olabilirsiniz.

Üye değil iseniz diğer üyelerin bilgilerini resimleri ve linkleri göremezsiniz.

Forumumuzdan daha iyi yararlanmak ve bilgi paylaşımında bulunmak için lütfen üye olun ya da giriş yapın...



Yine Sürüyor Hükmü Hayatın.

Aşağa gitmek

default Yine Sürüyor Hükmü Hayatın.

Mesaj tarafından Black Dreams Bir Salı Ağus. 06, 2013 2:00 am

Arda kalan hiç mi bir şey yoktu senden!!! Elbette vardı, elbette.. Günden güne yükü hafifleyecek bir dönemdi başladığım… Her şey birden olmamıştı, birden bire...; Bir çırpıda yaşanıp ve ‘tamam bitti’ demek gibi bir şansım yoktu.. O acımasız hisler, duygular her biri yine sırasıyla görevlerini yerine getirecekti.. Oysa ne çaresiz ve cılız bir haldeydim ama bunun önemi yoktu hiç onlar için.. Çekecektim sırasıyla çekecek..!



Kime kızmalı ki? Oturmuş düzene mi, yoksa bu düzeni oluşturan ve devamını getiren o kimselere mi.. İllaki birine sitem ve öfke kusulacaktı.. Bir şeyi değiştirecek miydi hırçınlaşmak? Belki hayır ama oda sıkıntıya düşsün ihtiyacı ‘düşüncesi’, acının içinde alevlenip kor oluyordu..



Korkarak yol alınamıyordu; tıpkı karanlıkta yürümek gibi bir şeydi bu.. Her an tedirgin ve ürkek! Acabalar ve kaygılarla , bir zarar görecek miyim, yara alacak mıyım düşüncesi ile insanın kendini koruma içgüdüsünün sancısı, bıkkınlık hissini yaşatıyordu.. Aman bir şey olmasın.. aman ! diye kendi iyiliğini düşünmek, beklide kendine yaptığın en büyük işkence oluyordu..



Peki hangisinde çözüm vardı.. Her şeyi, tüm hayatın bu gerçeklerini unutup ve yeniden dünyaya gözlerini açan bir çocuk gibi mi devam etmeliydi yola..; Buda değildi, buda olmuyordu ya da olacaktı biraz daha umarsızlığı öğrenebilseydik ve hafızamızın sesini susturabilseydik.. Ama yok, koca duvarlar vardı böyle olabilme yoluna girebilmenin.



Aslında daha sakin olmalıydı kişi.. Büsbütün inanıp ve bağlı olmak sonucunda herhangi bir aldığı beklenmedik darbe, ona olağanüstü zor bir yükü taşımayı, yolu yürümeyi koşuyordu.. Sınırları zorlayan acımasız bir yara oluyordu aldığı. Fakat her an her şeyin olması ve yaşanması, kaçınılmaz bir gerçekti bu hayatta.. ve ama hayat sadece bununla sınırlı değildi.. Yalnızca bu düşünce ile yol alma ve kaygı duyma daha fazla üzecekti bizleri..



Olumlusu ya da olumsuzu doğrusu yada yanlışı hayat her zaman tezatlıkları ile sunuyordu kendini.. ve bir düşünceye diğerinden daha fazla önem vermek diğer düşüncenin kalitesini düşürüyordu elbette.. Ve burada en sağlıklı olanı ‘sakin olmanı sağlayacak’ olumlu pencereden bakmaktı ve peşinde her zaman hayatın sana yüz çevireceği olasılığını ve gerçeğini bilmekti..



Kimi zaman nefret hissi duysam da bu yaşananlara ve yaşadığım düşüncesine pekte bir şey değişmiyordu.. ve esasında bu olanlar karşısında bir tek gerçeğim vardı bu da kendime iyi bakmakta zorunlu olduğum.. ve işte buna mecbur olmamdı benim tek çabam.
avatar
Black Dreams
*SuSkun CaDı*
*SuSkun CaDı*

Kayıt tarihi : 04/08/13

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Sayfa başına dön

- Similar topics

 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz